Путлердің қазіргі күйі Гитлердің 1945-тің көктеміндегі бункерде отырған жағдайымен шамалас болар. Бірінің әлемді жаулаймын деген жоспары, енді бірінің өзінен жері 30 есе кіші, халқы үш есе аз көршісін бірнеше күнде басып аламын деген ойы іске аспады.
Өмірбаяндық деректерде Адольф Гитлер жеңіле бастағанда: «Если мне суждено погибнуть, то пусть погибнет и немецкий народ, потому что он оказался недостойным меня» дегені айтылады.
Путиннің ядролық қару жайлы бірде былай дегені бар: «Да, для человечества, для мира это будет глобальная катастрофа. Но я все-таки как гражданин России и глава российского государства тогда хочу задаться вопросом: «А зачем нам такой мир, если там не будет России?». Өзімен бірге тұтас Ресейді ала кетсе де оған ресейліктердің «әу» деп қарсы бас көтеретін түрі жоқ.
Фашистік Кіреміл әлемді ядролық қаруымен қорқытқысы келеді. «Әмерика, Батыстың бәрі бізге жау» деген өтірікті айта-айта өздері соған сеніп қалды. Зомби қылып халқын да сендірді.
Әлемнің алпауыттары араласып, ядролық қаруды қосқызбайды деп үміттенемін. Әйтпесе Украинаның астанасы Киев пен мен тұратын Оралдың арасы — 1600 шақырым. Өзіміздің Астанадан да жақын. Ойланта ма? Біздің билік жайбарақат сияқты ғой.
«Жаман айтпай, жақсы жоқ» деген, «Бастауыш әскери дайындық» сабағындағы азаматтық қорғанысты еске түсіріп, дабылға әрекетті үйретіп, ең болмаса халыққа «бомбоубежище ана жақта» деп нұсқап дегендей… Егер ондай қорғаныш құрылыстар бар болса, әрине.
Қазақстанға жақын жерде ядролық, химиялық зақымдану ошағы бола қалса, елімізде радиацияға қарсы дайындық бар ма?
Нұрлыбек Рахманов,
sarapshy.info ақпарат агенттігінің бас редакторы
